Begin oktober weer een presentatie van Klaas van Egmond mogen bijwonen over ‘een vorm van beschaving‘. Klaas van Egmond is een perfect voorbeeld waarom wetenschap (ook) een publieke taak is. Het is namelijk prachtig hoe hij in een klein uur zo veel filosofen, sociologen en andere wetenschappers weet te verbinden tot prachtige nieuwe inzichten. Genoeg ‘food for thought’ voor een grote groep aanwezigen. Simpel model, bestaande uit vier kwadranten, met zoveel diepgang.

Hij vertelt over de fase waar we met onze maatschappij in belanden, namelijk meer gericht op individuele spiritualiteit. Meer kennis en geloof dan ratio en weten. In een vervolgsessie vertelde Hans Kerkkamp (van het Atrium MC) over een persoonlijke invulling van deze vier kwadranten. Met een mooi en open verhaal (wat we van harte toejuichen) vertelde hij over hoe hij merkte dat de empirische wetenschappelijke benadering van gezondheidszorg ook zijn grenzen kent en hoe hij Oosterse wijsheden hierbij heeft betrokken. Met een aantal specialisten is hij daarbij naar Azie op studiereis gegaan, met een open mind. Hierbij zijn vooraf mindfullness trainingen gevolgd om open te staan voor de grotere verschillen in benadering van gezondheidszorg. Mooi om te horen hoe zorginstellingen hiermee om kunnen gaan!

Beide heren bevestigen dat er meer aandacht nodig is en zal zijn voor het individu, de professional met ruimte voor zijn eigen kwaliteiten. Een logische beweging na het post-modernisme richten het subjectief idealisme, zoals Klaas van Egmond het typeert. Hij haalt ook de socioloog Antonovsky aan. Van Egmond benoemt daarbij drie aspecten die in het huidig tijdsbeeld van belang zijn:

  • De situatie begrijpen
  • De zin er van inzien
  • Zelf invloed kunnen uitoefenen